Dramaturjik Analiz (Erving Goffman)

Erving Goffman'ın toplumu bir tiyatro sahnesine benzeterek, bireylerin sosyal etkileşimlerde farklı roller üstlendiğini ve benliklerini sunduğunu açıklayan sosyolojik teorisidir.

Makale, 'ana karakter sendromu'nu anlamak için sosyolog Erving Goffman'ın dramaturjik analiz teorisine başvurur. Goffman'a göre, hepimiz birer oyuncuyuz ve sosyal ortamlarda 'sahneye çıkarız'. İş yerinde patronla konuşurken sergilediğimiz 'benlik' ile evimizde pijamayla koltuğa yayıldığımız 'benlik' arasında bir ayrım vardır. Bu, sağlıklı bir dengeyi temsil eder: bir 'sahne' ve bir 'sahne arkası' mevcuttur.

Ancak makale, sosyal medyanın bu dengeyi nasıl bozduğunu açıklar. Dijital platformlar, 'sahne arkasını dinamitledi'. Artık bireyler, yatak odasında pijamayla story atarken bile 'sahnededir'. Perde hiç kapanmaz hale gelmiştir; doğallık bile bir performansa dönüşmüştür. Bu sürekli performans hali, bireyin kendi hayatının hem yönetmeni, hem oyuncusu, hem de seyircisi olmasını gerektirir ve bu durumun tüketici bir hal aldığını belirtir.